OBSERWOWANY PRZYKŁAD

Przykładem takiego wygaszania jest sytuacja, którą często obserwują rodzice małego dziecka. Dziecko położono spać, ro­dzice wychodzą z pomieszczenia, w którym jest łóżeczko. Dziecko zaczyna płakać, jedno z rodziców pojawia się, siada obok dziecka, dziecko przestaje płakać. Mamy tu więc następującą sekwencję: płacz (zachowanie) — wzmocnienie (pojawienie się ojca czy ma­tki). Bardzo szybko dziecko uczy się tej sekwencji i potrafi, jak to wspomniano, płaczem szantażować rodziców. Jak można przerwać tego typu zachowania? Po prostu nie przychodzić na płacz dzie­cka (jest to bardzo trudne do wykonania dla rodziców), nawet jeżeli płacze godzinę. Potem usypia. Następnego dnia znów nie przychodzimy na płacz; zwykłe trwa on krócej. Po kilku dniach niewzmacniania dziecko przestaje płakać i zasypia natychmiast, bez obecności rodziców. Wskutek niewzmacniania nastąpiło więc wygaszenie zachowania polegającego na płaczu. Sam stosowałem opisaną wyżej procedurę.

Witaj na moim serwisie! Nazywam się dr Jagoda Izdebska i jestem lekarzem z zawodu i pasji. Na moim blogu znajdziesz informacje dotyczące utrzymania dobrego zdrowia. Wpisy jakie tutaj zamieszczam to fachowa wiedza medyczna oparta o moje doświadczenie w pracy lekarza. Mam nadzieję, że treści przypadną Ci do gustu!

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Wszelkie prawa zastrzeżone (C)